Categorie archief: Fiets in het nieuws

Het ontwerp mobiliteitsplan en de afdeling Antwerpen

Naar aanleiding van het wereldkundig maken van het voorontwerp mobiliteitsplan, ‘ANTWERPEN 2020 2025 2030, ACTIEF & BEREIKBAAR’, had de Fietsersbond afdeling Antwerpen hierover kort daarop een uitgebreid onderhoud met de schepen van mobiliteit Koen Kennis.

Lees verder

Advertenties

“Tram 15 kan zeven minuten sneller”

De titel is de conclusie van een onderzoek in opdracht Vlaams minister van Mobiliteit Kathleen Van Brempt (SP.A). Voornamelijk, maar niet exclusief, te bereiken door een betere afstelling van verkeerslichten in het voordeel van de tram. Andere maatregelen zijn het verminderen van het aantal wissels op het traject en… het sneller openen en sluiten van de deuren. Dit staat te lezen in een krantenartikel van gisteren.

De Fietsersbond is uiteraard blij met een efficiënt openbaar vervoer. Daar mag best in geïnvesteerd worden, vinden we.

Maar de fiets, daar mag ook best in geïnvesteerd worden. Zou de Minister ook studies kunnen laten uitvoeren naar de haalbaarheid van en de potentiële tijdswinst door groene golven voor fietsers op belangrijke trajecten? Enkele voorbeelden zijn de complexe kruispunten aan de Singel in Antwerpen, de verkeerslichten op de Leien, enzovoort. Groene golven voor fietsers, het lijkt vergezocht. Maar het bestaat nochtans! Al moeten we daarvoor naar Nederland of Denemarken. Of wat dacht u?

De Minister zou hiervan nota moeten nemen en er kansen in moeten zien voor een fietsbeleid dat verder durft gaan dan het inlopen van een historische achterstand. Op het fietscongres van afgelopen week zei de Minister in haar afsluitend woordje dat haar hart misschien iets meer bij het openbaar vervoer ligt. Dat zou veel dankbaarder zijn om rond te werken dan de fiets. Met openbaar vervoer heb je een snelle en duidelijke return, met de fietsinfrastructuur gaat het allemaal wat trager en moeizamer.

Geachte Mevrouw de Minister, bij deze een oproep… Aan U om te bewijzen dat de fiets niet stiefmoederlijk wordt behandeld! En wees a.u.b. inventiever dan “de volgende Minister van Mobiliteit zal stevige benen moeten hebben om alle nieuwe fietspaden officieel in te fietsen” (citaat van op het fietscongres). De aanleg van fietspaden is een meer dan welgekome inhaalbeweging, maar mag het net iets meer zijn?

Tram 15 kan 7 minuten sneller. De fiets volgens mij ook.

Een mogelijk punt van kritiek is dat het sop (het aantal fietsers) de kool (de groene golf voor fietsers) niet waard zou zijn. Dat er dus te weinig verkeersdeelnemers van zouden profiteren. Dat weerleg ik met veel plezier en aan de hand van een héél eenvoudig rekensommetje.

Minister Vervotte belooft…

De minister reageert met een belofte op het persbericht dat de Fietsersbond de wereld in stuurde met daarin de resultaten mbt de tevredenheid over fietsstallingen aan stations.

Persbericht_stallingen_sept2008

Wat betreft die fietsstallingen zijn we in Antwerpen niet erg royaal bediend. Er is zeker vooruitgang na de indienstname van de ondergrondse stallingen onder het Astridplein. Maar daarvoor waren er gewoon geen stallingen die naam waardig. De ondergrondse stalling aan het Astridplein huist ook de Fietshaven, een zeer lovenswaardig initiatief.

Maar de stallingen zelf zijn nog steeds niet erg veilig, bovendien is de capaciteit ontoereikend geworden.

In haar hoedanigheid van minister van Overheidsbedrijven heeft Inge Vervotte nu in het beheerscontract met de NMBS opgenomen dat er 33% meer fietsplaatsen moeten komen tegen 2012. Van 59.000 nu tot 78.000 dan. Bovendien zou elk station met minstens 10.000 reizigers een beveiligde fietsenstalling met toegangscontrole hebben, zodat fietsers er zonder zorgen hun fiets kunnen stallen. Haar volledige reactie op enquête van de Fietsersbond vindt u hier.

Belofte maakt natuurlijk schuld, nu moeten we de minister op tijd attenderen op die schuld. Al zijn in het beste geval de volgende verkiezingen in 2011, en dus garandeert niets dat we tegen 2012 dezelfde minister zullen kunnen herinneren aan de beloften uit 2008…

Kritische Massa

Internationaal bestaat er een concept van fietsevenement onder de naam Critical Mass. Het idee: gewoonlijk op de laatste vrijdag van de maand komen in steden over heel de wereld fietsers op straat. In beginsel is het de bedoeling om aandacht op te eisen voor de positie van de fietser in het verkeer.

Indien voldoende fietsers zich samen in het verkeer begeven kan een kritische massa bereikt worden waardoor deze groep niet kan worden weggedrumd. Een beetje zoals vissen die zich in een school ophouden en daardoor minder kwetsbaar worden.

Het gebeurt allemaal spontaan, het gebeuren is in essentie ‘anarchistisch’ in die zin dat er geen leiderschap is. Niet in de zin dat wetten niet meer gerespecteerd hoeven te worden!

De eerste keer vond plaats in San Fransisco in 1992, toen op 25 september amper een 10-tal fietsers opdaagden. Intussen zijn er honderden steden wereldwijd waar Critical Mass ritjes worden afgetrapt. Zou Antwerpen vroeg of laat ook in dit rijtje kunnen opduiken? Meer info over Critical Mass in dit Wikipedia-artikel.

In sommige steden komen duizenden fietsers af op de Critical Mass ritten! Eind juli 2008 in New York werd het even te veel voor een politie-agent… Hij ‘neutraliseert’ in een geheel eigen stijl een deelnemer. De agent verklaarde dat de fietser op hem wilde inrijden. Helaas, er was een voetgangende-omstaander die de scene filmde. U raadt het vervolg, het filmpje verspreidt zich als een lopend vuurtje over internet…

En de agent? Die heeft kantoordienst in afwachting van een onderzoek (New York Times artikel 1artikel 2).

Knipsels

Fietsverkeersdrempels in Lillo?

Op het vernieuwde fietspad langs de Scheldelaan, gaan hardrijdende sportieve fietsers soms hun boekje te buiten. Op de districtsraad van Bezali van juni kwam de problematiek ter sprake. Volgens de interpellerende Lillonaar halen de fietsers tot 50km/u en dat levert gevaar op voor de autmobilist, wanneer “fietsers gebruik maken van een stuk uitrit aan parkeergelegenheid”.

(vrij naar gva.be 24 juli 2008 )

Enkele bedenkingen… (1) fietsers moeten wel degelijk handelen in functie van een veilige verkeersafwikkeling. 50km/u is een gevaar voor henzelf en voor andere fietsers. (2) Een auto die een parkeergelegenheid verlaat, moet voorrang geven aan het verkeer. De fietsers in het verkeer maken geen gebruik van de uitrit, de uitrit maakt in tegendeel gebruik van het fietspad. Toch?

Fietser vecht voor leven na aanrijding ( 25 juli 2008 )

De politie doet de nodige vaststellingen na een zwaar ongeval op de Luitenant Lippenslaan in Borgerhout, vlak bij het Erasmusziekenhuis. Een fietser werd er donderdag net voor 18u gegrepen door een auto.

Dat de impact enorm was, blijkt duidelijk uit de zware schade aan de voorruit van de Opel. Het slachtoffer, dat na de klap enkele meters de lucht invloog, werd in kritieke toestand naar het Stuivenbergziekenhuis gebracht.

(bron: gva.be)

nvdr: het betreft de oversteekplaats van het Ringfietspad. Los van welke vaststellingen er nu gebeurd zijn, is voorzichtigheid hier geboden!

In 2011 zal het park van Merksem er helemaal anders uitzien. De herinrichting van het park, tussen het zwembad en sporthal De Rode Loop, zal in verscheidene fases gebeuren. In 2009 komt er een nieuwe speeltuin voor klein en groot. In 2010 plant het district allerlei sportinfrastructuur op de plaats van de huidige speeltuin, die verdwijnt.

Fietsboulevard

In de derde fase zal de Speelpleinstraat heringericht worden, die straat verdeelt het park op dit moment in twee. Die werken zijn gepland voor 2011. Al is er nog niet beslist wat er met het autoverkeer moet gebeuren, maar de heraanleg moet de twee stukken van het park verenigen, en de Speelpleinstraat wordt onderdeel van de ‘fietsboulevard’ doorheen het district.

(vrij naar gva.be 24 juli 2008 )

Met de fiets op de bus

In het najaar gaat De Lijn een proefproject opstarten met aangepaste fietsbussen. Er zullen 2 fietsen kunnen meereizen per bus. De Lijn wil met een testpanel uitvissen welke voor- en nadelen de fietsbus heeft.

Ik kan me wel inbeelden dat deze dienst handig kan zijn buiten de stad in delen van het land waar ook het aanbod van treinverkeer mager is. Een traject van Meerhout naar Ekeren, of van Turnhout naar Mol bijvoorbeeld.

In de stad zie ik er niet echt het nut van in. De fiets doet er qua flexibiliteit en snelheid niet onder voor een bus: de reisafstand is beperkt, en als het druk is op de bus lijkt het me niet echt handig. Volgens mijn slecht karakter is dit een manoeuver van de achtenswaardige Vlaamse Vervoersmaatschappij om het gebrek aan fietsenstallingen bij de haltes te verdoezelen! Je neemt je fiets gewoon mee op de bus… Dat we daar niet eerder waren opgekomen!

Of vergis ik me? Het moet vorig jaar geweest zijn dat ik lek reed op een avond, onderweg in de stad (met dank aan rondzwervend glas op het fietspad?). Uiteraard geen ‘plakgerief’ bij en toch nog enkele kilometers van huis. Vlakbij was er een halte van de bus, dus toch even informeren of ik mee mocht met mijn gewonde stalen ros. Uh-uh, mocht niet. Dus kon ik het hele eind tevoet, met de fiets aan de hand. Of de fiets ter plaatse laten, en terugkeren met het plakgerief. Tja, toén ware het handig geweest.

Zijn er andere situaties waarbij de fiets op de bus een handige combinatie kan zijn?

Ondertussen in Sint-Petersburg

BloterusopfietsZo ver drijft het stadsbestuur in Antwerpen ons hopelijk nooit, maar een inwoner uit Sint-Petersburg zag geen andere mogelijkheid meer om de aandacht te vestigen op de precaire situatie voor fietsers in de stad, en eigenlijk heel zijn land. Dit artikel komt uit het Nederlandse dagblad Trouw.

Cel
Lachend stapt Roman Loetosjkin (29) uit het centrale politiebureau in Sint-Petersburg, waar hij de afgelopen tien dagen in een cel heeft gezeten. Reden: twee weken ervoor fietste hij naakt een paar rondjes op het reusachtige plein voor het Winterpaleis, uit protest tegen het gebrek aan fietspaden in de stad. Loetosjkin maakt deel uit van een kleine groep activisten die strijden voor betere voorzieningen voor fietsers in Rusland. Hoewel de twee grootste steden van Rusland zich prima lenen voor fietsers – de grond is vlak en afgezien van een paar maanden in de winter is het prima fietsen– is het aantal fietsers in de grote steden Sint-Petersburg en Moskou nihil.

Wilde wolven
De problemen voor fietsers zijn legio. Auto’s houden nauwelijks rekening met de tweewielers, de tienbaanswegen die de steden doorkruisen zijn levensgevaarlijk, en een straat oversteken gaat meestal via een onderdoorgang voor voetgangers, wat betekent dat je een eind met je fiets moet sjouwen. Een fiets vastzetten aan een paal, bijvoorbeeld voor de Nederlandse ambassade, leidt onherroepelijk tot problemen met bewakers die denken dat het hun paal is. En ten slotte zijn er nog de straathonden, die over het algemeen rustig zijn, maar bij het zien van een fietser veranderen in wilde wolven.

Op fiets naar werk
Ondanks alle problemen gaan steeds meer Russen op de fiets naar hun werk, voornamelijk omdat de alternatieven – de metro en de auto – steeds minder aantrekkelijk worden. Loetosjkin: „Binnen twee of drie jaar loopt alles vast. Ik snap niet dat de autoriteiten dit niet begrijpen. Er is geen geld voor de ontwikkeling van voorzieningen voor fietsers. Er zijn wel een hoop initiatieven en beloftes, maar die lopen nergens op uit. Een vriendin van mij won twee jaar geleden een wedstrijd met een plan voor parkeerplaatsen voor fietsers. Maar later zei de stadsarchitect dat het naïef was om te denken dat er echt iets zou veranderen.” In Moskou is een paar jaar geleden een ambitieus plan gelanceerd om fietsenstallingen te plaatsen – zonder resultaat.

Zwarte Vlag-beweging
En dat is nog niet eens het grootste probleem, volgens Loetosjkin: „Het ergste is dat fietsen een lage status heeft. In Rusland is het nog steeds: hoe duurder de auto, hoe meer succes je hebt.” Loetosjkin begon zijn acties voor verkeersveiligheid nadat hij getuige was van een ongeluk. Dat vormde een goed voorbeeld van wat president Medvedev omschreef als ’juridisch nihilisme’ in Rusland: een vrouw werd doodgereden door een roekeloos rijdende politieauto, die na het ongeluk doorreed. Getuigen waren bang om de waarheid te vertellen aan een andere politieauto, die even later aan kwam rijden. „Toen ik eenmaal mijn verhaal had gedaan, waren anderen ook bereid een getuigenis af te leggen. Dat moment besefte ik dat mensen gewoon een duwtje nodig hebben.” Zo begon hij zijn Zwarte Vlag-beweging, die demonstraties heeft georganiseerd in zo’n twintig steden. Vanaf dat moment is Loetosjkin het mikpunt geworden van de autoriteiten. Vandaar ook de relatief zware straf voor wat rondjes fietsen in je blote kont. „Maar ze kunnen mij niet bang maken. Ik heb mijn eigen typografisch bedrijf, ik kan niet ontslagen worden.”

Foto: Pro-fietsactivist Roman Loetosjkin in actie voor het Winterpaleis. | AP