Vorige week las ik op internet een persartikel dat begon met het nieuws dat Batavus de vraag niet kan bijhouden voor zijn electrische fietsen. Er is zoveel vraag dat er extra productiecapaciteit komt. En de electrische fietsen worden niet meer alleen gekocht door de traditionele afnemersgroep van ouderen.
Mijn spontane reactie was: Blijkbaar vindt de electrische fiets ingang als vervoermiddel voor wie iets langere afstanden afschrikken. Hoera, toch een (beperkt) positief neveneffect van de hoge energieprijzen, forenzen die variëren in hun verkeer. Applaus!
Verderop in het artikel werd ook iets anders duidelijk. Iets waar m’n haren van overeind kwamen, en waar we in België voorlopig alleen van kunnen dromen. Bovag, een Nederlandse belangenorganisatie voor mobiliteit, gaat bespreken met parlementsleden hoe de electtische fiets fiscaal aantrekkelijker kan worden gemaakt. Werkgevers mogen er nu al eens per 3 jaar en per werknemer 749euro belastingvrij besteden aan fietsen. Omdat een electrische fiets ruim 1.000euro kost zou dat plafond opgetrokken moeten worden zodat werkgevers deze ook zouden kunnen ‘aanbieden’.
Hmm, fietsvriendelijke fiscaliteit… Daar hadden we het in de context van duurdere fietsen eerder al over.
*zucht* Misschien moeten we toch maar een fusie met onze noordeburen overwegen?!? 
0 reacties so far ↓
There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.